Yasla temas eden herkesin kendi içinde yürüdüğü bir yolculuk var. Bu yazı, o yolculuğun kenarında durup hem tanıklık ettiklerime hem de içimde sessizce büyüyenlere dokunan bir anlatı. Bazen kelimeler, yaşananların ağırlığını taşıyamasa da en azından eşlik edebilmenin bir yolu oluyor. Hiç aramadığı bir saatte arayanın telefonunu rastgele açmakla başlayan, hızla geçip gidilen yollar var. O yollardan gidildiğinde değişen hayatlara tanık olmak, onlara eşlik etmek var. Ne oldu?

Okul hakkında konuşmayan çocuklar var…Ebeveynlerini hafiyelik yapmaya zorlayan, zaman zaman tedirgin eden; “Bugün okulda neler yaptın?” sorusuna bile yanıt vermeyen, bazen tersleyen, gözlerini devirip suskunluğa gömülen çocuklar. Peki ne oluyor da bazı çocuklar okulda olan biteni detaylarıyla anlatırken, bazıları hiçbir şey anlatmıyor? 🎒 Anlatmak zorunda mı? Ebeveyn olarak, çocuğumuzun okulda yaşadıklarını bilmek isteriz.Bu, sadece merak değil; kaygı, koruma içgüdüsü, hatta

sorumluluk Birçok ebeveyn, ergenlik dönemine gelmiş olmasına rağmen çocuğunun sorumluluk almamasından şikâyet eder. Odasını toplamayan, eşyalarına sahip çıkmayan ya da günlük görevlerini hatırlatmadan yapmayan çocuklar çoğu zaman “umursamaz” olarak etiketlenir. Oysa çocuklarda sorumluluk gelişimi, bir anda değil; küçük yaşlardan itibaren verilen küçük görevlerle adım adım ilerleyen bir süreçtir.18 yaşında hâlâ odasını toplamayan,17 yaşında kirli çamaşırlarını sepete bile atm