Hayatıma gelen güncellemeler Rutinlerimin dalgalandığı, dönemlik rutinlerimin oluştuğu, günlerin hızla gelip geçtiği bir sürecin içinden çıktım. Çıktım diyebiliyorum, çünkü artık yerleşmiş rutinlerime geri dönebildim. Son üç-beş ayda hayatımda büyük değişimler oldu. Bu değişimlere uyum sağlamaya çalışırken üretmek şöyle dursun, bazen en basit şeyleri tüketmeye bile halim kalmadı. Ne yaparsam yapayım, sinir sistemim bir anda sihirli bir değnek değmiş gibi sakinleşmedi. En ufak

“Bizim zamanımızda ergenlik mi vardı?” diye başlayan bir cümleyi duymayan yoktur sanırım. Ancak ergenlik kavramı ilk kez 1904’te Amerikalı psikolog G. Stanley Hall tarafından kullanılmıştır. Bu kavram ortaya atılmadan önce de ergenlik mutlaka vardı ki, böyle bir tanımlamaya ihtiyaç duyulmuş. Yani, eğer 1800’lü yıllarda doğmadıysanız, sizin zamanınızda da ergenlik vardı! Belki sizin gençliğinizle şimdikiler arasında farklar var. Gelin, lise yıllarınızı hatırlayın. Deli dolu ol

sosyal medya ve ebeveynlik Günümüzün en yaygın iletişim kanalı artık sosyal medya. Bir saat içinde bile onlarca içerikle karşılaşıyor, bilgiye ulaşmaya çalışırken çoğu zaman bir "bilgi bombardımanının" içinde buluyoruz kendimizi. Peki bu kadar çok içerikle temas etmek, gerçekten işlevsel mi? Bugün sosyal medyanın üzerimizdeki etkilerinden ziyade, ebeveynliğimiz üzerindeki etkisine odaklanalım. Çocuğunuz için “en iyisini” ararken uğradığınız her paylaşım, okuduğunuz her yazı

Yaz tatili; yaklaşık iki, belki de üç ay süren bir soluklanma molası. Sabahları erken kalkmak zorunda kalmadan, okul çantasını bir kenara bırakıp kendi ritmini bulabileceğin uzun, sıcak günler demek. Yaz tatili; köy yolları, yazlık bahçeleri, boşalmış şehir sokakları demek. Bazısı denize gider, bazısı dedesinin yanına. Bazısı sabahları apartmanın önünde oynar, bazısı bisikletle mahalleyi turlamaya bayılır. Her ailenin yaz tatili farklıdır. Bu yüzden her çocuğun yaz tatili de

Bir psikoloğun iç dökümü Dünya yanıyor… Bir yanda savaşlar, bombalar, yerinden edilen hayatlar, korkudan gözleri kocaman açılmış çocuklar… Bir yanda açlık, susuzluk, temiz suya ve hijyene erişemediği için can veren insanlar… Bir yanda sokaklarda kaybolan, sessizce yitip giden dostlarımız… Ve bir yanda, göz göre göre yapılan adaletsizlikler… Aylarca hatta yıllarca çözülemeyen, çoğu zaman görmezden gelinen gerçekler. Verilen emeklerin bir korku iklimiyle susturulduğu, bastırıld

Hayatımızı ele geçiren sessiz misafir Teknoloji, günümüzün giderek büyüyen ve hayatımızın her alanına nüfuz eden bir konusu haline geldi. Çocuklarımızın ve gençlerimizin yaşamlarını fark ettiğimizden çok daha fazla etkiliyor. Üstelik bu durum sadece onlar için değil, biz yetişkinler için de geçerli. Sürekli teknoloji kullanımının ilişkileri zayıflattığı, aile içindeki bağları kopardığı ve evleri sessizleştirdiği bir dönemde yaşıyoruz. Peki, teknolojinin kontrolsüz bir şekilde

Hayalinizdeki doğumu planlayın, bebeğinize hazırlanın. Doğum, anne ve bebeğin birlikte çıktığı bir yolculuktur. Bu yolculuğun nasıl başlayacağını ve ilerleyeceğini planlamak, sizi hem fiziksel hem de duygusal olarak güçlendirebilir. İşte bu noktada doğum planı devreye giriyor. Bir doğum planı hazırlamak, hem doktorunuzla iletişim kurmanıza yardımcı olur hem de kendinizi bu sürece daha hazır hissetmenizi sağlar. Unutmayın, bu plan sadece bir rehberdir ve gerektiğinde esneklik

“Çocuk o anlamaz,” dediğimiz bir yerden, rahimdeki bir bebeğin bile anlayabildiğini öğrendiğimiz bir noktaya geldik. Ne kadar gerilere gittikçe, aslında bağlanma ilişkisinde ne kadar ilerlediğimizi fark ediyoruz. Gelişimde geçmişe inmek, bağlanmada geleceğe sağlam bir köprü kurmamıza olanak sağlıyor. Bağlanmanın oluşması için olağanüstü çabalar ya da mükemmel koşullar gerekmez. Bir ebeveyn olarak her zaman pozitif olmanız şart değil. Çünkü bağlanma; zaman zaman yorulabileceği

Kolej’den Kızılay’a çıkan sokaklardan birinde alacakaranlıkta yürürken birdenbire karşılaştığım bir ışık ve ardından gelen birkaç cümle dikkatimi çekti. Cümleler, yanı başımda gururla bağıran birine aitti: “Çamaşır tozu buldum. Bilgisayar, telefon daha neler neler buldum.” Bunu söylerken içten bir gülüşle, sanki mutluluğun kavanozunun dibini sıyırıyormuş gibi bir hali vardı. Başındaki ışık, aradığı şeyleri değil, aramadan bulduğu şeyleri aydınlatıyor gibiydi. Bu an, hepim

"Sınırların İnşası ve Kişisel Alanın Önemi" Bedenimle başlar evim. Derimle başlar sınırlarım. Beni çevreleyen ve başkalarının görmediği, benim iç dünyamı barındıran bir evdir bu. Duvarsız bir evim var. Belki dışarıdan bakıldığında savunmasız görünebilir, ama aslında içimdeki sınırlar, dışarıdaki duvarlardan çok daha güçlüdür. Bu sınırları ben inşa ettim ve ben belirlerim. Başkalarının onlara zarar vermesine izin vermedim, vermem de. Sınırlar sadece fiziksel değildir, duyg

Korku korkuyu doğurur desem, ne düşünürsünüz? 🌿Gelin, sıradan gibi görünen bir aileye daha yakından bakalım. Modern bir şehirde, üç kişilik bir aileyi düşünelim: Anne, baba ve ilkokul çağındaki oğulları. Ailemizin günlük yaşamı, pek çok ailenin alışık olduğu bir rutinle şekillenmiş: Anne bir bankada yönetici, baba ise özel bir şirkette mühendis. Her ikisi de sabahın erken saatlerinde evden çıkıyor, yoğun ve stresli bir iş gününün ardından akşam eve yorgun dönüyorlar. Çocukla

Kimim ben? Gerçek ben kim? Bu soruları kendimize sormaya cesaret ettiğimizde, çoğu zaman cevaplardan çok daha fazla soruyla karşılaşırız. Meslek, ebeveynlik, ailenin bir üyesi olmak... Bunların her biri kimliğimizin bir parçası, ama hepsini çıkardığımızda geriye ne kalıyor? Kalanı gerçekten fark edebiliyor muyuz? Kendimize bunu yapma izni veriyor muyuz? Yaşımız büyüdükçe, üzerimize giydiğimiz kıyafetler gibi, taktığımız maskeler de artıyor. Her yeni kimlik, bizi biraz daha

“Saçlarını Süpürge Eden” Ebeveynlik Kavramına Yeni Bir Bakış” Sevgili okuyucu, Bugün, ebeveynlik tarzlarına biraz yakından bakalım mı? Eskiden sıkça duyduğumuz bir ifadeydi: "Saçlarını süpürge etmek." Özellikle annelerden ve kadınlardan duyduğumuz bu söz, kendilerini çocukları, eşleri ve çevreleri için feda ettiklerini ifade ediyordu. O zamanlar bu ifadeyi anlamış olsam da, geriye dönüp baktığımda daha derin ve karmaşık bir anlam taşıdığını görüyorum. Bu ifade, aslında her

Bir zamanlar oyuncağın toprak, ağacın oyun arkadaşı olduğu günlerden, her evde bir oyun odasının bulunduğu zamanlara geldik. Oyunlar basit ve doğal malzemelerle yaratıcı biçimlerde oynanırken, şimdi her şeyin fazlasına sahibiz ama bir eksiklik hissediyoruz. Nasıl oldu da bu geçiş yaşandı? Yokluktan doğan yaratıcılığı nasıl kaybettik ve neden zenginliğin getirdiği doyumsuzluk, isteksizlik ve tıkanmışlıkla boğuşuyoruz? Bu soruları sorarken, aradaki farkın asırlar değil, yalnı

“Zamanı yakalamak istiyorsak, onu nasıl kaybettiğimizi bilmek gerekiyor. Zaman kaybı bizim çılgınlığımız, bilinçaltımız ve tutarsızlığımızdır. Zaman kazanmaya yönelik çılgın bir yarışın rıza gösteren kurbanlarıyız.” Helene L’heuıllet, Gecikmeye Övgü Zaman, çocuklar ve yetişkinler için aynı hızda akmaz. Uzun bir an, çocuğunuz için belki de sadece birkaç saniye demektir. Bu durumda, ebeveyn olarak çocuğunuz için zamanı hızlandırmaya çalışmak veya ona zaman yönetimini öğretme

Planlı ya da plansız, evinize yeni bir üye katılacağını öğrendiğinizde, kafanızda birçok soru beliriyor olabilir. Ekonomik olarak buna hazır mıyız? Sosyal destek ağımız yeterli mi? Kariyerim ne olacak? Evliliğimizde halihazırda zorluklar yaşıyorken bir de bebekle mi başa çıkacağız? Ya boşanma aşamasındaysak, bebek bu denkleme nasıl dahil olacak? Hangi doktoru seçmeliyim, hangi hastanede doğum yapmalıyım? İlk bebeğiniz olsun ya da olmasın, bu haber bir dizi yeni soruyla bir

"Kuşlar uçar, balıklar yüzer ve çocuklar oyun oynar" der Gary Ladreth. Çocuklar, doğaları gereği oyun oynarlar. Bir bebek dünyaya geldiğinde boyunu, kilosunu nasıl takip ediyorsak, oyun becerisini de aynı şekilde takip etmemiz gerekmektedir. Çünkü bir çocuk için oyun, yaşamın anahtarıdır; dünyasının dili ve deneyimlerinin sahnesidir. Ancak bazen çocuklar zorlu yaşam deneyimlerini kelimelerle ifade etmekte zorlanır. İşte burada devreye oyun terapisi girer. Oyun terapisi, çocuk

"Kuşlar uçar, balıklar yüzer ve çocuklar oyun oynar." demişti Gary Landreth. Bir kuşun uçmamasını bekleyemezsek, bir balığı susuz hayal edemiyorsak, bir çocuğu da oyunsuz düşünemeyiz. Çünkü bir çocuğun dünyasında oyun, hayati bir öneme sahiptir. Oyun olmazsa, çocuk olmaz. Ancak, her şeyin oyun olup olmadığını düşünebiliriz. Oyun için mutlaka oyuncaklara mı ihtiyaç var? Oyuncaksız oyun da bu bahsedilen oyun mudur? Çocukların oyun oynaması için pahalı, karmaşık, rengarenk oyun