Sevgi'den | Şubat 2025
- 9 Tem
- 2 dakikada okunur
14.02.2025
"Bir kadın doğumda tanrıça gibi görünmüyorsa, birileri ona yeterince destek vermiyor demektir."
Ina May Gaskin
Sevgili Okuyucum,
Ölümle iç içe olduğumuz bir dünyada, doğum hakkında yazmak tuhaf geliyor. İçimde adaletin eksikliğine dair bir sızı var, ama her yeni doğan hayatla birlikte adaletin de biraz daha yaklaşacağını umut ediyorum.
Bu postayı okuyanlar arasında doğumu deneyimlemiş olanlar var, doğumu bekleyenler var, belki de doğum ve bebek kavramları hayatında hiç yer tutmayanlar… Ama hepimizin ortak bir noktası var: Hepimiz bir zamanlar doğduk.
Dünyayla ilk temasımız, hayatımızı sandığımızdan çok daha fazla şekillendiriyor. Hatırlayamadığımız bir anın bizi derinden etkileyebileceği fikri ne kadar şaşırtıcı, değil mi?
Eğer zor bir doğum tecrübesi yaşadıysanız—ister kendiniz, ister bebeğiniz için—bu, hayatınız boyunca sizi olumsuz etkileyecek bir kader çizgisi anlamına gelmez. Ama yaşananların bir iz bıraktığını da inkâr edemeyiz.
Byron Norton, “Filler ve çocuklar asla unutmaz.” der. Peki ya biz? Kendi beden hafızamızı, çocukların hatırladıklarını ne kadar önemsiyoruz?
Unutmayacağız. Şahit olduklarımızı, hissettiklerimizi, adaletsizliği ve acıyı… Ama unutmadıklarımızla yaşamayı öğreneceğiz.
Ve dileğim şu ki, dünyayla ilk temasımız da, son vedamız da hep sevgiyle, güvenle ve hak ettiğimiz gibi olsun.
Sevgilerimle,
Sevgi
Kitap Önerileri
Nilay Örnek'ten Her Umut Ortak Arar
"Hafızamız eksildikçe, biz de eksiliyoruz.
Ama güvendiğim bir şey var ki, o da hisler..." diyor sayfalarında.
Hislerimiz gerçek, olaylar karışır, sosyal medya arşivlerinde kaybolur belki; ama hislerimiz hep bizimle. Her bir hücremizde bizimle birlikte yaşıyor olacak.
"Belki de önce farkına varmamız, sonra da birbirimizle paylaşmamız gereken ihtiyaç gülmektir; birlikte gülmek..."
Minicik bir kitap. Minicik olsa da benim için etkisi başka bir yerde olan bir kitap.
"Yeryüzü, taşları, ağaçları, kuşları ve sularıyla eğer özgür ve sağlıklıysa, ona akın yaşayan, ondan beslenen insan oğulları ve kızlarına muazzam bir hayat verir. Ve yaşamı paylaştığı diğer her şeyle bağlı olduğunu öğretir."
Bağlanmanın Dengesi
Bağlanmanın ayarını tutturmak bazen zor olabilir. Dengeli bir ilişki kurmaya çalışırken farkında olmadan bağlanmadan bağımlılığa, ayrışmadan uzaklaşmaya kayabiliyoruz. Ya da kitaplardan, sosyal medyada duyduğumuz uzman görüşlerinden ilham alırken, kendi biricikliğimizi, anı ve otantik deneyimlerimizi gözden kaçırabiliyoruz. Böylece bağlanmanın doğallığı yerine, ölçüsü kaçmış bir denge arayışı içinde kaybolabiliyoruz.
Eğer bağlanma konusunda aklınız karışıksa, doğruyu yapmaya çalışırken sabrınız tükeniyorsa ya da çocuğunuzdan beklediğiniz karşılığı alamıyorsanız, belki de bir şeyler yolunda gitmiyordur.
Bu veya buna benzer zorluklar yaşıyorsanız, işler kördüğüme dönmeden bir uzmana başvurmayı ihmal etmeyin. Çünkü sağlıklı bağlanma, çaba kadar anlayış ve destek de gerektirir.
"Sana her zaman söylüyorum senin yüzünde gülmek var
Bakınca bir yaşama ordusu çıkıyor aydınlığa..."
Edip Cansever
