Sevgi'den | Ocak 2026
14.01.2026
Bu ay, bir hayalin peşinden giderken fark ettiklerimi paylaşmak istedim.Daha çok “nasıl hissettirdiğiyle” ilgili olan bir hikâye bu.
Merhaba,
Uzun zamandır fark ediyorum ki bazı hayallerimize ulaşınca rahatlamıyoruz;tam tersine içimizde yeni sorular beliriyor.
Benim için bu sorulardan biri, “bağımsız olmak” fikriyle ilgiliydi.
Bu yazıda, araba kullanmayı öğrenirken — ve bir süreliğine bırakırken — bana kalanları paylaşmak istedim.
Hayallerimden biri 30’lu yaşlarımda bağımsız bir kadın olmaktı.Bu hayalin içine iş, ilişkiler, yapabildiklerim ve yapamadıklarımı hallettiğimi sandığım pek çok şey dahildi. Bunlardan biri de araba kullanmaktı.
Hevesle denedim, denedik, öğrendim.
Şu an hâlâ acemi sınırlarındayım ama fena da değilim. Yine de içimde bir yerde az da olsa bir korku var; nereye, nasıl park edeceğim gibi…
Bir süre işe arabayla gidip geldim.
Sonra Ankara’ya kar yağınca mola verdim. Malum, acemi şoför ve Cinnah yokuşu pek hoş bir denklem olmuyor.
Bu sırada işe otobüsle gelip yürüyerek dönmeye başladım.
Ah, nasıl özlemişim.
Arabayla gidip gelince iki mekân arasında sadece yolculuk yapıyor, dikkati en üst seviyede tutmaya çalışıyordum. Oysa otobüs ve yürüme denkleminde, zihnimin daha serbest dolaşabildiği bir alan açıldı. Yol, sadece geçilen bir yer olmaktan çıktı.
Sonra fark ettim ki ben yürümeyi, otobüs kullanmayı seviyorum.Bana iyi geliyor. Regülasyonumu sağlayabiliyorum ve akşama da devam edebiliyorum.
Buradan dönüp hayalime baktığımda şunu gördüm:Bağımsız olmanın araba kullanıp kullanmamakla ilgisi yokmuş.Bağımsızlık, bana iyi gelenlerin peşinden gidebilme özgürlüğüymüş.
Belki de bazı hayaller, ulaşıldığında değil; yeniden tanımlandığında anlam kazanıyor.
Sizin hayalleriniz nelerdi?“Hayalimdi ama ulaşınca pek de hayalimdeki gibi çıkmadı” dediğiniz şeyler var mı?
Bazılarımız çocuğunu dünyaya getirirken bekledi.Bazılarımız ise başka hayalleri; tıpkı bir annenin rahminde büyüttüğü gibi, zihninde büyüttü.
Bir şeyi doğurmuş olmak için ille de ebeveyn olmak gerekmiyor.Bir düşünceyi, bir ilişkiyi, bir yaşam biçimini de büyütebiliyoruz.
Bir sonraki bültende, ebeveynlikte hayal ile gerçek arasındaki bu farkın çocuk ve ebeveyn için nasıl bambaşka yollar açtığını yazacağım.
Bana eşlik edenler
KİTAP
Öfke Kuşları Orkestrası
İncelikli Şeyler
Mahallenin En Mutlu Bebeği
TİYATRO
Kum Feneri - Kült Kavaklıdere
Übü - Yakin Sahne
İnsan bazen bir hayali bırakmaz,Sadece onu başka bir yerden tutmayı öğrenir.
Ve belki de asıl dönüşüm,
Tam burada başlar.
