“Çocuk o anlamaz,” dediğimiz bir yerden, rahimdeki bir bebeğin bile anlayabildiğini öğrendiğimiz bir noktaya geldik. Ne kadar gerilere gittikçe, aslında bağlanma ilişkisinde ne kadar ilerlediğimizi fark ediyoruz. Gelişimde geçmişe inmek, bağlanmada geleceğe sağlam bir köprü kurmamıza olanak sağlıyor. Bağlanmanın oluşması için olağanüstü çabalar ya da mükemmel koşullar gerekmez. Bir ebeveyn olarak her zaman pozitif olmanız şart değil. Çünkü bağlanma; zaman zaman yorulabileceği

Kolej’den Kızılay’a çıkan sokaklardan birinde alacakaranlıkta yürürken birdenbire karşılaştığım bir ışık ve ardından gelen birkaç cümle dikkatimi çekti. Cümleler, yanı başımda gururla bağıran birine aitti: “Çamaşır tozu buldum. Bilgisayar, telefon daha neler neler buldum.” Bunu söylerken içten bir gülüşle, sanki mutluluğun kavanozunun dibini sıyırıyormuş gibi bir hali vardı. Başındaki ışık, aradığı şeyleri değil, aramadan bulduğu şeyleri aydınlatıyor gibiydi. Bu an, hepim

"Sınırların İnşası ve Kişisel Alanın Önemi" Bedenimle başlar evim. Derimle başlar sınırlarım. Beni çevreleyen ve başkalarının görmediği, benim iç dünyamı barındıran bir evdir bu. Duvarsız bir evim var. Belki dışarıdan bakıldığında savunmasız görünebilir, ama aslında içimdeki sınırlar, dışarıdaki duvarlardan çok daha güçlüdür. Bu sınırları ben inşa ettim ve ben belirlerim. Başkalarının onlara zarar vermesine izin vermedim, vermem de. Sınırlar sadece fiziksel değildir, duyg